«خود» انسان، مرتبه ای از وجود اوست. مرتبه دیگر وجود انسان، مرتبه «خرد» اوست. انسان در مرتبه «خود»، ماهیتی حیوانی دارد، او در این مرتبه، تنها تحت تأثیر غرایز «خود» عمل می کند. انسان اگر در همین مرتبه بماند با جانوران دیگر تفاوتی ندارد. آن چه انسان را از اسارت خود خارج می سازد و با جهان و مهم تر از آن با آفریننده جهان، یعنی خداوند ـ تبارک و تعالی ـ  مرتبط می کند «خرد» انسان است. «خرد» انسان هر چه فربه تر و نیرومند تر باشد کمال وجودی انسان بیشتر و از قید و بند نفس آزاد تر خواهد بود، و اگر «خرد» ـ به هر دلیلی ـ ضعیف تر ولاغر تر باشد، تسلط  نفس بر وی افزون تر  خواهد شد.