محوری ترین رابطه انسان رابطه وی با «خود»ش می باشد، رابطه انسان با «خود» در حقیقت، نقطه پرگار دایره وجود او شمرده می شود.  معیار او برای همه خواستن ها و نخواستن ها خود او می باشد. او اگر جهان را می خواهد، برای خود می خواهد؛ اگر فرزند و عیال و خانمان می خواهد، برای خود می خواهد، و شگفت آن که او حتی خدا را برای خود می خواهد. ودر یک کلمه: انسان هر چیز و هر کس را از زاویه خود می نگرد، اگر آن را برای خود سود مند بیابد، به سوی آن می شتابد، و اگر آن را برای خود زیان آور تشخیص بدهد از آن، روی بر می تابد.